بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا؛ این‌بار در سالگرد ارتحال امام! / وقتی دغدغه‌ها به سمت رقص محلی می‌رود تا نان کارگر! فضای پیاده‌راه فرهنگی و ساختمان شهرداری رشت در روز سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) سیاه‌پوش نشد.

بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا؛ این‌بار در سالگرد ارتحال امام! / وقتی دغدغه‌ها به سمت رقص محلی می‌رود تا نان کارگر!

به گزارش رشت۲۰ و به نقل از خبرنگار سرویس فرهنگی گیلانستان، مردم مومن و ولایتمدار شهر رشت باز هم شاهد بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا در بزرگداشت مناسبتهای ملی و مذهبی بوده و از وضعیت فضاسازی پیاده‌راه به اصطلاح فرهنگی شهرداری رشت متعجب شدند.

photo 2018 06 05 11 21 20 300x225 - بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا؛ این‌بار در سالگرد ارتحال امام! / وقتی دغدغه‌ها به سمت رقص محلی می‌رود تا نان کارگر!

این بار در سالگرد بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی(ره) حتی یک پارچه مشکی یا بنری در پیاده‌راه دیده نشده و مسئولان شهری با بی اعتنایی کامل، این روز بزرگ را سپری کردند.

 

این داستانِ مدیران شهرداری رشت که در اکثر مناسبت‌های مذهبی،هم در ایام ولادت و هم شهادت ائمه معصومین(ع) تکرار می‌شود، هیچ توجیه و دلیلی برای مردم نمی‌تواند داشته باشد.

photo 2018 06 05 11 21 31 300x225 - بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا؛ این‌بار در سالگرد ارتحال امام! / وقتی دغدغه‌ها به سمت رقص محلی می‌رود تا نان کارگر!

اگر بگوئیم این بی‌توجهی‌ها از سوی اعضای شورا و شهرداری عمدی نبوده و صرفا اشتباه سهوی زیردستانشان بوده است، تکرار یک یا دو دفعه قابل توجیه است، اما وقتی مردم شاهد استمرار فراوان این قبیل کارها توام با توهین و اهانت می شوند، دیگر برایشان قابل تحمل نبوده و صبرشان را لبریز خواهد کرد.

photo 2018 06 05 11 21 34 300x225 - بازی تکراری شهرداری و کمیسیون فرهنگی شورا؛ این‌بار در سالگرد ارتحال امام! / وقتی دغدغه‌ها به سمت رقص محلی می‌رود تا نان کارگر!

شایسته است شهردار و رئیس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر رشت همانقدر که برای برنامه‌های پوچ و بیهوده ای همچون جشنواره‌های کذایی “کدو” و “رقص محلی” در برج میلاد تهران وقت گذاشته و هزینه می‌کنند، قدری هم علاوه بر توجه به برنامه‌های اسلامی و دینی مردم، پرداخت حقوق معوقه کارگران و پرسنل‌شان را در دستور کار خود قرار داده تا کارگری در شهرداری نباشد که حتی قدرت خرید نان خانواده‌اش را هم نداشته باشد.