ثبات مدیریتی تنها تفاوت سپیدرود و ملوان با داماش

ثبات مدیریتی تنها تفاوت سپیدرود و ملوان با داماش

اختصاصی / به گزارش رشت۲۰، سال هاست تیم های فوتبال گیلان با مشکلات عدیده مالکیتی دست و پنجه نرم میکنند. از وضعیت تیم هایی چون چوکای تالش و شهرداری فومن اگر بگذریم، اوضاع ملوان و سپیدرود را میتوان بحرانی ترین وضعیت مالکیتی در نیم قرن گذشته عنوان کرد.

ملوانان در شرایطی لیگ سال گذشته را به پایان رساندند که در تیم های بانوان و آقایان مشکلات فراوانی داشتند و در نهایت مالکیت این تیم با حضور حسن خسته بند در یهئت انتقال ملوان به فردی پرحاشیه رسید. فردی که جنجال در اختیار گذاشتن چک سرقتی به دروازه بان ملوان و مواردی دیگر سبب شد در همان ابتدای کار از این تیم کنار برود و پژمان نوری سکاندار ملوانان شود.

در سپیدرود نیز اوضاع مناسب نبود. جایی که پس از یک فصل پرحاشیه مدیریتی و به وجود آمدن دو شعبه نوین و تن زاده در سپیدرود بالاخره علی کریمی مالکیت ارتش سرخ گیلان را برعهده گرفت اما او نیز ماندگار نشد و خیلی زود به دلایلی از رشت رفت تا مالکیت سپیدرود بر عهده اداره ورزش و جوانان استان قرار گیرد.

مالکیت سپیدرود البته چندان روی زمین نماند و این تیم به مسعود حیدری واگذار شد! واگذاری سپیدرود به حیدری نیز زیاد دوام نیاورد او نیز پیش از شروع فصل از سمت خود کناره گیری کرد تا اینبار بازهم کیومرث بیات که بارها و بارها از سپیدرود استعفا داده بود از افشین ناظمی به عنوان مدیرعامل باشگاه رونمایی کند! حال پس از چند روز کیومرث بیات خبر از انعقاد قرارداد با فقیهی به عنوان مالک جدید سپیدرود داد. قراردادی که البته آنهم چندان طولانی مدت نبود و مرد شطرنج باز با حذف پست اینستاگرامی خود در خصوص فقیهی از ادامه همکاری با مسعود حیدری و افشین ناظمی خبر داد!

چنین اتفاقای این روزها در شرایطی رخ می دهد که سپیدرود رشت در اختیار اداره ورزش و جوانان استان بوده و کیومرث بیات رئیس هیئت شطرنج استان عهده دار بدون تعهد مالکیت این تیم است. موضوعی که بخش عمده ای از تقصیرات آن را باید بر عهده مریم بخشی مدیرکل ورزش و جوانان استان و همچنین کیومرث بیات گذاشت که سپیدرود با چنین وضعیتی دست و پنجه نرم میکند.

از سوی دیگر اما وضعیت تیم داماش گیلان متفاوت است. داماشی ها که فصل گذشته تا فینال جام حذفی نیز رفته بودند به علت برخی ناداوری های کاملاً واضح از صعود به لیگ یک بازماندند اما با پیگیری های اسماعیل حاجی پور و با خرید امتیار یک تیم لیگ یکی، داماش به لیگ یک بازگشت تا جانی دوباره پیدا کرده و رویای بازگشت به سطح اول فوتبال کشور را زیر لب زمزمه کند.

تفاوت آنچه در سپیدرود، ملوان، چوکا و شهرداری فومن با داماش رخ داده است تنها در یک چیز است و آن چیزی جز ثبات مدیریتی نیست. اگر امروز داماش در رویای صعود به لیگ برتر را در سر می پروراند به واسطه تداوم حضور مالکیت تیم است و شرایطش با سایر تیم های گیلانی تفاوت فاحش دارد. هرچه که هست امید می رود تیم های فوتبال گیلان هرچه سریع تر به روزهای خوب خود بازگردند که این مهم تنها با ثبات مدیریتی امکان پذیر خواهد بود.