ریشه فیلم توهین‌آمیز فِراری کجاست؟! کامبوزیا پرتوی را بیشتر بشناسیم! دردم این بود که از یار خودی گل خوردم؛

ریشه فیلم توهین‌آمیز فِراری کجاست؟! کامبوزیا پرتوی را بیشتر بشناسیم!

 

اختصاصی/ به گزارش رشت۲۰، کمتر از یک سده قبل تنها مکتب‌خانه و کلاس‌های اکابر، بار آموزشی را بر دوش می‌کشیدند. وقتی مدارس دولتی و خصوصی به شیوه نوین آموزش و فرهنگ در کشور دایر شد، تنها در تهران مدارس دخترانه وجود داشت. با این حال فشارهای اجتماعی بر دخترانی که در کلاس‌های درس حاضر می‌شدند، آزاردهنده بود. امروزه بسیاری از مدارج علمی و دانشگاهی توسط دختران و زنان این سرزمین كسب می‌شود. همیشه نخستین‌ها مرارت‌های زیادی کشیده‌اند؛ تا این راه سخت بر دیگران هموار شود. چه نخستین زنانی که می‌خواستند معلم باشند و چه نخستین دخترانی که قصد باسواد شدن داشتند. «پوراندخت خدیو» یکی از شاگردان مدرسه سعادت نسوان رشت، تأسیس ۱۲۹۶ شمسی در خاطرات دوران تحصیلش می‌نویسد: « فراشی به نام مراد مأمور بود که هر روز سر خیابان می‌ایستاد تا پسرهای مدرسه شاهپور با گلوله‌های برفی به جان ما نیفتند و با الفاظ رکیک درس خواندن ما را مسخره نکنند.»

 

photo 2018 05 28 11 04 31 - ریشه فیلم توهین‌آمیز فِراری کجاست؟! کامبوزیا پرتوی را بیشتر بشناسیم!

 

امروز باید مدیون زنانی باشیم که این سدها را شکستند و با تحمل سختی‌ها در تاریخ گم شدند و کمتر نامی هم از آنان نوشته‌شده است. از لابه‌لای تاریخ نام چند زن گیلانی پیشرو در آموزش دختران دیده می‌شود. این تقدمی است که مهری شیرمحمدی فعال رسانه‌ای – فرهنگی گیلان بر مقاله‌ای نوشته که در روزنامه همشهری چاپ‌شده است.

در گفتگوهای عامیانه آمده است که گیلانیان در دوران سیاه قاجار، دروازه اروپا بودند و تجددگرایان در گیلان جایگاه والایی داشتند. از همین رو و بر اساس شرحی که در ابتدا آمده است، گیلانیان از اولین مردمانی بودند که دخترانشان را به مدرسه می‌فرستادند و متحجرین آنها را بی‌غیرت می‌نامیدند که به دختران اجازه می‌دهند تا به مدرسه بروند! این توهین‌های قومیتی در دوران سیاه قاجار آنقدر بالا گرفت که در دوران طاغوت و پیش از انقلاب، فیلم فارسی‌ها یک منبع بزرگ برای توهین‌های قومیتی به مردمان شریف و با فرهنگ گیلان بود که نمونه‌های تلخ آن را می‌توان در آثار ضعیف و لوده محور “میری” مشاهده کرد.

این فرهنگ غلط توهین‌های نژادی و قومی اما تا چند سال قبل نیز در ایران بسیار فراوان بود که امروزه با بالا رفتن سطح فرهنگی جامعه بسیار کمرنگ شده است. از توهین به قزوینی‌ها، اصفهانی‌ها، آذری‌زبان ها و ترک‌زبان‌ها گرفته تا بی‌حرمتی به لرهای غیور، عرب‌های ایران و گیلک‌ها، که متأسفانه گاهی این توهین‌ها به فضای صداوسیما و یا روزنامه‌ها نیز کشیده شده بود.

نمونه این بی‌حرمتی‌های مشخص را می‌توان در برنامه کودک فیتیله یا توهین یک کاریکاتوریست به اقوام ترک‌زبان مشاهده کرد. موضوعاتی که با واکنش‌های بسیار زیادی نیز همراه بود که موجب عذرخواهی عوامل این اهانت‌ها شد.

حال اما کران فیلم فِراری در کشور که در داستان آن با بازی بسیار بسیار بسیار ضعیف ترلان پروانه که کار حرفه‌ای خود را از بازی در تبلیغات شامپو بچه شروع کرده بود، به‌عنوان دختری فومنی و گیلک زبان خشم گیلانیان را برانگیخت. جایی که این بازیگر ضعیف در بخشی از فیلم از بی‌توجهی (شما بخوانید بی‌غیرتی) پدرش می‌گوید و به بدترین شکل ممکن ادای بیان کردن جملات با لهجه مصنوعی گیلکی که خود یک‌زبان است، را در می‌آورد.

حال اما نکته جالب ماجرا در خصوص اصالت نویسنده این فیلم است! کامبوزیا پرتوی متولد ۱۳۳۴ در رشت به دنیا آمد. در خصوص او نوشته‌اند که پرتوی اصالتی غیر گیلانی داشته و تنها در رشت به دنیا آمده است. وی در واکنش به اعتراض مردم گیلان به این فیلم گفته است: من از واکنش‌هایی که شما از آن صحبت می‌کنید، بی‌خبرم. اما اگر چنین باشد و این اعتراض‌ها صحت داشته باشد، به نظرم نمی‌توان دلیلی برایشان برشمرد جز تعصبات الکی و بیهوده. البته به نظر می‌رسد این فیلم بهانه و وسیله‌ای شده برای اعلام حضور و خودنمایی عده کم‌شماری که در همه حال فکر می‌کنند تمام حق با آنهاست و دیگران از حق بی‌نصیب باید بمانند.

پرتوی در شرایطی اعتراضات به فِراری را از روی تعصبات الکی و بیهوده عنوان می‌کند که خود به‌خوبی می‌داند که با چه اِلِمان‌های تصویری مشخصی کاملاً عیان به مردم گیلان توهین کرده است.